Efendi Sansho (Sansho the Bailiff)

Mizoguchi'nin en acımasız filmi. Kaynak Mori Ogai'nin 1911 tarihli kısa öyküsü. Ortaçağ Japonyası'nda sürgün edilen bir valinin karısı ve iki çocuğu babaya kavuşmak için yola çıkar. Yolda kandırılırlar: anne bir adaya satılır, çocuklar Sanşo adlı kâhyanın malikânesine köle olarak verilir. Zuşio yıllar içinde kendini korumak için zalimleşir, kız kardeşi Anju ise babalarının öğüdünü hatırlar. Anju'nun ölümü sinemanın en sessiz intiharlarından biridir: göle yürür, su yüzeyi kapanır ve kamera dalgaların dinmesini izler. Kinuyo Tanaka anneyi oynuyor; Kyoko Kagawa Anju, Yoshiaki Hanayagi Zuşio. Film 1954 Venedik'te Gümüş Aslan'ı aldı; aynı ödülü o yıl Rıhtımlar Üzerinde, Yedi Samuray ve La Strada ile paylaştı. Son sahne bir kumsalda geçer ve bittiğinde kamera kavuşan anne ile oğuldan uzaklaşıp yosun toplayan bir adamı çerçeveye alır. Mizoguchi acıyı bitirmez, sadece kadrajın dışına taşır. Kimin için: klasik Japon sinemasını ve merhametin bedeli üzerine kurulmuş anlatıları sevenler. Kimin için değil: dayanıklılığı düşük izleyici. Filmde çocuk köleliği, damgalama ve zorla fuhuş var; ödül olarak sunulan tek şey son sahnedeki kavuşmadır ve o da yarımdır.