Sonatine

Tokyo'da çalışan yakuza Murakawa, Okinawa'da iki çete arasındaki anlaşmazlığı çözmek üzere gönderiliyor. Görevin bir tuzak olduğunu seziyor. Pusudan sağ kurtulunca adamlarıyla birlikte sahildeki bir eve çekiliyorlar ve beklemeye başlıyorlar. Takeshi Kitano yönetti ve oynadı. Filmin ortasındaki sahil bölümü onun imzası hâline geldi: silahlı adamlar çocuk oyunları oynuyor, sumo taklidi yapıyor, kâğıttan yapılma numaralar çekiyor. Sonra aynı adamlar aynı sakinlikle birbirini öldürüyor. Japonya'da gişe felaketiydi; yurt içi hasılat 58.834 dolarda kaldı. Filmi dışarıya taşıyan kişi Fransız dağıtımcı Jean-Pierre Dionnet oldu; Kitano'yu tanımayan Batı seyircisinin onun iç sesli oyunculuğunu takdir edeceğini savundu. 1995'te Fransa'da beğenildi, 1998'de Kuzey Amerika'ya ulaştı ve Quentin Tarantino altyazılı sürümün dağıtımını kendi şirketiyle üstlendi. Rotten Tomatoes yüzde 93. Roger Ebert üç buçuk yıldız verdi ve filmin gangster kalıplarının ötesine geçtiğini yazdı. Joe Hisaishi'nin müziği 1994'te Japon Akademi Ödülü kazandı. Kimin için: şiddeti sessizlikle anlatan filmleri ve Kitano'yu sevenler. Kimin için değil: aksiyon temposu arayanlar; film uzun boşluklar üzerine kurulu ve ölüm sahneleri hazırlıksız, kısa ve gösterişi olmadan geliyor.