Pouic-Pouic (Squeak-squeak)

Paris'te geçen bir Fransız komedisi. Léonard borsada zengin olmuş bir adam. Evi büyük, karısı sakin ve kendisi sürekli bağırıyor. Bir petrol hissesi almış. Sonradan anlıyor ki hisse değersiz; söz konusu arazide petrol yok. Kurtulmak istiyor. Elden çıkarmanın tek yolu birine yamamak. Bir alıcı buluyor. Antoine zengin bir ailenin oğlu ve karşılığında bir şey istiyor: Léonard'ın kızıyla evlenmek. Léonard kabul ediyor. Bir sorun var: kızı bunu istemiyor. Bundan sonra film bir yerine koyma oyununa dönüyor. Kızın yerine başka biri geçiyor ve ev bir yanlış anlama fabrikasına dönüşüyor. Léonard sürekli koşuyor. Bir kapıdan çıkıp diğerinden giriyor ve her seferinde başka bir yalanı ayakta tutmak zorunda kalıyor. Karısı hiç telaşlanmıyor. Kadın olan biteni izliyor ve kocasını hiç ciddiye almıyor; filmin en iyi karşıtlığı bu. Evde bir de tavuk var. Adı Pouic-Pouic ve bahçede dolaşıyor; anlatı ona ısrarla dönüyor. Anlatının ilgilendiği yer dolandırıcılık değil tempo: filmin fikri, bir yalanın kendi kendini kovalaması ve her çözümün yeni bir yalan gerektirmesi. Kaynak bir tiyatro oyunu ve yapı bunu belli ediyor: neredeyse tümüyle tek bir evde geçiyor, girişler ve çıkışlar sahne mantığıyla kurulmuş. Louis de Funès'in başrol dönemini açan yapımlardan biri; oyuncu bu filmden sonra Fransız komedisinin merkezine oturdu. Oyun sesli ve bedensel. Bağırma, el kol hareketi, yüz oyunu ve sürekli hareket. Kadroda Louis de Funès, Jacqueline Maillan, Mireille Darc, Guy Tréjan ve Christian Marin var. Yönetmen Jean Girault. Kimin için: altmışlar Fransız bulvar komedisini ve de Funès'in oyununu sevenler. Kimin için değil: incelik arayanlar; şaka yüksek sesli, tekrarlı ve tümüyle oyuncunun enerjisine bağlı.