Yarından Sonra (The Day After Tomorrow)

Roland Emmerich’in 2004 tarihli filmi, iklim sisteminin birkaç gün içinde çöküşünü anlatıyor ve kaynağı bir roman değil: Art Bell ile Whitley Strieber’ın 1999’da yayımlanan The Coming Global Superstorm adlı kitabı. Filmin en çok eleştirilen yanı olan hızlandırma aslında anlatının saatidir. Onlarca yıla yayılacak bir süreç saatlere indirildiği için soğuk cephe yürüyen bir adamdan hızlı ilerleyebiliyor ve babanın New York’a yolculuğu bir geri sayıma dönüşüyor. Bilimsel hatayı çıkarırsanız filmin gerilim mekanizması da gider. İkinci yapısal özellik, 124 dakikanın iki ayrı filme bölünmesi: büyük ölçekli yıkım sahneleri ilk yarıda tükeniyor, kalan bölüm karda yürüyen birkaç kişiye ve bir kütüphanede kitap yakan gruba daralıyor. Washington Üniversitesi’nden atmosfer bilimci Dennis Hartmann, küresel ısınmadan buzul çağı çıkarmanın kanıtı baş aşağı çevirmek olduğunu söylemişti; aynı üniversiteden Richard Gammon ise bilimin neredeyse tümüyle yanlış olduğunu kabul edip filmin yine de konuşma açtığını belirtmişti. Çekimler New York’ta değil ağırlıkla Montreal ve Toronto’da yapıldı. Kimin için: Felaketin ilk yarıda bitmesini ve geri kalanın karda yürüyen üç kişiye daralmasını sorun etmeyen izleyici için. Kimin için değil: Kapanışın açılıştaki dalga ve kasırga ölçeğini koruması beklentisiyle oturan izleyici için.