The Hateful Eight

The Hateful Eight (2015) bir western ama neredeyse tamamı tek bir odada geçiyor ve bir cinayet bulmacası gibi kurulmuş. İç savaştan sonra. Bir tipi yüzünden sekiz kişi bir dağ evinde mahsur kalıyor. İçlerinden biri ödül avcısı, biri zincirli bir mahkum, biri şerif olduğunu söylüyor, biri cellat olduğunu söylüyor. Hiçbiri diğerine inanmıyor ve en az biri yalan söylüyor. Tarantino filmi Ultra Panavision 70 formatında çekti. Bu format 1966'dan beri kullanılmamıştı ve mercekler özel olarak bulundu. Tuhaf tarafı şu: bu format geniş manzaralar için tasarlanmış ve Tarantino onu bir odayı çekmek için kullandı. Sonuç, kadrajda hep birden fazla kişinin olması ve kimin ne yaptığını izleyicinin sürekli takip edebilmesi. Sinemalarda ara verilen ve açılış müziği çalan gösterimler yapıldı; bu da altmışlardan kalma bir usul. Müziği Ennio Morricone yazdı, seksen yedi yaşındaydı ve bu işle tek yarışmalı Oscar'ını kazandı. Sette bir kaza oldu. John Ruth'un kırdığı gitar, Martin müzesinden ödünç alınmış 1870'lerden kalma gerçek bir enstrümandı. Plan sahneyi kesip yerine kopya koymaktı ama bu Kurt Russell'a söylenmedi. Ekranda gördüğünüz Jennifer Jason Leigh'in tepkisi gerçek. Martin o günden sonra filmlere gitar ödünç vermeyi bıraktı. 188 dakika. Kimin için: Tarantino, western, tek mekân gerilimleri. Kimin için değil: şiddet aşırı grafik, ırkçı hakaretler ve kadına yönelik şiddet sürekli. Çok uzun.