The Hunters

Theo Angelopoulos'un tarih üçlemesinin son filmi. Yılbaşı gecesi. Varlıklı bir avcı grubu karda donmuş bir ceset buluyor. Adam üniformasından anlaşıldığı kadarıyla iç savaşta öldürülmüş bir partizan ve soğuk yüzünden bozulmamış. Ceset çıkarıldığında kanamaya başlıyor. Avcılar cesedi kaldıkları eve götürüyor ve gece boyunca ne yapacaklarını tartışıyor. Tartışma ilerledikçe her biri kendi geçmişine dönüyor: kimin ne yaptığı, kimin kimi ihbar ettiği, kimin hangi tarafta durduğu tek tek canlandırılıyor. Filmin yöntemi bu: sahneler gerçek zaman ile anıyı ayırmıyor, aynı plan içinde bir karakter geçmişe geçiyor ve kamera kesmiyor. Zamanlama önemli. Film cunta sonrası Yunanistan'da çekildi ve konusu tam olarak o dönemin susmayı seçtiği şey: iç savaşın hesabının hiç görülmemesi. Film 1977 Cannes Film Festivali'nde yarıştı. Angelopoulos'un uzun planlarını ve siyasi alegorilerini sevenler için üçlemenin en sert halkası. Yunan iç savaşını hiç bilmeyen izleyici için ise film hiçbir şeyi tanıtmıyor ve göndermelerin çoğu açıklamasız kalıyor.