Aslan Kral (The Lion King)

Jon Favreau’nun 2019 tarihli filminde hayvanlar gerçekçi göründükleri için yüz ifadesi kuramıyor ve bunun bedeli sahne sahne ödeniyor. 1994 tarihli animasyonda bir kaşın kalkmasıyla taşınan her an, burada sesin ve müziğin üstüne yıkılıyor; karakterin sessizce tepki verdiği anlar ise hiç okunmuyor. 118 dakikanın büyük bölümünde duyguyu görüntü değil, replik taşıyor. Yeniden çekimin elinde kalan tek özgürlük kamera konumu ve Favreau bunu doğa belgeseline yakın, alçak ve tarafsız bir bakışa harcıyor. Özgün filmin tiyatro düzeni bu yüzden çözülüyor; “Be Prepared” gibi geometriye dayanan bölümler biçimini kaybediyor. Filmin en canlı yeri ise gerçekçiliği bıraktığı yer: Seth Rogen ile Billy Eichner kayıtları birlikte yaptı ve Favreau ikisini doğaçlamaya teşvik etti, dolayısıyla Timon ile Pumba bir odada duruyormuş gibi çıkan tek ikili. Yapım tarafında sayılar dikkat çekici. Filmin tamamında canlı çekim olan tek plan, açılıştaki gün doğumu. Görüntüler MPC’nin Magnopus ve Unity Technologies ile birlikte kurduğu, Unity oyun motoruna dayanan bir sistemde üretildi; tripod, dolly, vinç ve dronlar fiziksel olarak kullanıldı ama kameraların hepsi sanal ortamdaydı. Toplam 1.490 efekt planı var. Film Oscar’da tek adaylık aldı, o da görsel efekt dalındaydı ve ödülü kazanamadı. Sanal yapım tekniğinin kendisini merak eden izleyici için. Yüz ifadesiyle anlatılan sahneleri arayan izleyici için değil.