Kiracı: Sisli Bir Londra Hikayesi (The Lodger: A Story of the London Fog)

Londra'da sarışın genç kadınları öldüren bir katil dolaşıyor. Sisli bir gecede, pansiyon işleten bir aileye yeni bir kiracı geliyor: sessiz, tuhaf saatlerde çıkan, duvardaki kadın resimlerini ters çeviren bir adam. Ev sahibinin kızı sarışın. Anlatının ilgilendiği yer katilin kim olduğu değil, şüphenin nasıl yayıldığı: aile, komşular ve sonunda kalabalık, elde tek bir kanıt olmadan hüküm veriyor. Filmin sonundaki linç girişimi asıl meseleyi söylüyor. Biçim, sessiz sinemanın Alman etkisiyle kurulmuş: gölgeler, camdan yansımalar ve mekânı gerilim aracına çeviren düzenlemeler. Hitchcock burada kendi görsel dilini ilk kez toplu hâlde kuruyor ve sonradan bu filmi kendi gerçek ilk filmi saydığını söyleyecekti. Yapım sırasında iki kavga oldu. Dağıtımcı C. M. Woolf filmi özel gösterimde izleyip fazla sanatlı bulduğunu, rafa kaldıracaklarını söyledi; film ancak Michael Balcon ile Ivor Montagu'nun sahiplenmesiyle vizyona girdi ve Montagu ara yazıların sayısını dörtte üç oranında azalttı. İkincisi finaldi: Hitchcock kiracının katil olup olmadığını belirsiz bırakmak istedi, ama Ivor Novello dönemin büyük yıldızıydı ve stüdyo onun şüpheli kalmasına izin vermedi. Kimin için: sessiz sinemayı ve Hitchcock'un nereden başladığını merak edenler. Kimin için değil: gizem çözümü bekleyenler; sonuç stüdyo kararıyla belirlenmiş ve filmin kurduğu belirsizliği boşa çıkarıyor.