La macchina ammazzacattivi (The Machine That Kills Bad People)

Güney İtalya'da bir sahil kasabasında geçen bir film. Celestino fotoğrafçı. Kasabanın tek fotoğrafçısı; vesikalık çekiyor, düğüne gidiyor ve kimseye zararı yok. Kasabada bir tören hazırlanıyor. Yerel bir azizin yortusu yaklaşıyor. Bir gece dükkânına yaşlı bir adam geliyor. Kendini o aziz olarak tanıtıyor ve Celestino'nun makinesine dokunuyor. Ertesi gün bir şey fark ediyor. Birinin fotoğrafını çektiğinde o kişi ölüyor. Ölen kişi fotoğraftaki pozda kalıyor. Ceset o duruşta donuyor ve kasaba bunu tuhaf buluyor. Celestino bunu bir görev olarak alıyor. Kasabadaki kötüleri temizleyecek; tefeciyi, spekülatörü, rüşvetçiyi. Bundan sonra film bir liste anlatısına dönüyor. Adam tek tek fotoğraf çekiyor ve kasabadan insanlar eksiliyor. Sorun listenin nerede biteceği. Herkesin bir kusuru var ve Celestino ayrım yapmakta zorlanıyor. Anlatının ilgilendiği yer adalet değil kim karar veriyor: film iyi niyetli bir adamın eline mutlak güç verildiğinde ne olacağını anlatıyor. Kasaba anlatının içinde. Turizm için otel yapmak isteyen dışarıdan gelenler, toprak sahipleri ve fakir balıkçılar aynı meydanda. Ton bir masal. Anlatı gerçekçi değil; azizler, mucizeler ve şeytan doğrudan sahneye giriyor. Bu, Roberto Rossellini'nin alışılmış çizgisinin dışında bir film. Yönetmen savaş sonrası gerçekçi filmleriyle biliniyor ve burada tümüyle komedi ve halk masalı yapıyor. Çekimler Amalfi kıyısında yapıldı ve kasaba halkının bir kısmı filmde yer alıyor. Kadroda Giovanni Amato, Marilyn Buferd ve Pietro Carloni var. Yönetmen Roberto Rossellini. Kimin için: İtalyan halk masallarını ve Rossellini'nin az bilinen tarafını merak edenler. Kimin için değil: yeni gerçekçilik bekleyenler; film o çizgiyle hiç ilgisi olmayan bir fantezi ve tempo dağınık.