L'Amore

İki bölümden oluşan bir Rossellini filmi. Ortak noktası tek bir oyuncu: her iki bölümde de Anna Magnani var. Birinci bölüm bir telefon konuşması. Bir kadın odada yalnız; onu terk eden adamla telefonda konuşuyor ve bütün bölüm bu konuşmadan ibaret. Kadın yalan söylüyor. İyi olduğunu, uyuduğunu, dışarı çıktığını anlatıyor ve hattın öbür ucunda ne söylendiğini hiç duymuyoruz. Kaynak Jean Cocteau'nun bir oyunu. Tek kişilik metin sinemaya olduğu gibi taşınmış. İkinci bölüm bir dağ köyünde geçiyor. Nanni keçi güdüyor, kimsesiz ve biraz aklını yitirmiş. Sakallı bir yabancı geliyor. Kadın onu Aziz Yusuf sanıyor; adam konuşmuyor, ona şarap içiriyor ve kadın hamile kalıyor. Köy öğreniyor. Nanni çocuğun kutsal olduğunu söylüyor ve kasaba onunla alay ediyor, taşlıyor, kovuyor. Anlatının ilgilendiği yer mucize değil dışlanma: film kadının haklı olup olmadığını hiç sormuyor; anlattığı şey, inandığı için yalnız bırakılması. Yabancıyı oynayan kişi Federico Fellini. Bölümün senaryosunda da Rossellini ile birlikte çalıştı; o sırada henüz yönetmen değildi. Filmin başına gelen şey filmden büyük. Mucize bölümü 1950'de New York'ta gösterime girdi, kutsala saygısızlıkla suçlandı ve şehir gösterim iznini iptal etti. Dağıtımcı dava açtı. 1952'de Amerikan Yüksek Mahkemesi lehine karar verdi ve mahkeme 1915'ten beri sürdürdüğü görüşü bozdu: sinema artık ifade özgürlüğü kapsamındaydı. Amerika'da film sansürünün gerilemesi bu kararla başladı. Kadroda Anna Magnani ve Federico Fellini var. Yönetmen Roberto Rossellini. Kimin için: İtalyan yeni gerçekçiliğini ve tek oyuncuya yaslanan sinemayı sevenler. Kimin için değil: bütünlüklü bir hikâye bekleyenler; iki bölüm birbirine yalnız oyuncuyla bağlı.