Wolverine (The Wolverine)

James Mangold’un yönetmen koltuğuna oturması ikinci tercihti: Darren Aronofsky 2011 Martında, neredeyse bir yıl boyunca ülke dışında kalacağı gerekçesiyle projeden ayrıldı, Mangold Haziranda devraldı. Kaynak da alışılmış bir süper kahraman hikâyesi değil, Chris Claremont ile Frank Miller’ın 1982 tarihli sınırlı serisi. Japonya’da geçen film aslında büyük ölçüde Avustralya’da çekildi. Çekim Temmuz 2012’de Yeni Güney Galler’de başladı, Kurnell esir kampına dönüştü, Yukon sahneleri Picton’da alındı, Tokyo ve Fukuyama’da yalnızca birkaç haftalık iş yapıldı. Hızlı tren dövüşünün arkasındaki otoyol görüntüsü sekiz Red Epic kamerayla saatte altmış kilometre hızla kaydedilip on katına çıkarıldı. Mangold bilinçli olarak ölçeği küçülttü; gezegeni kurtarma iddiası yok, doruk nokta bir adamın yaşamayı isteyip istemediğine bağlanıyor. Bu yüzden üçüncü perde Gümüş Samuray belirene kadar sessiz ilerliyor ve o an tür birden değişiyor. Filmi ikiye bölen dikiş tam burada duruyor. Kahramanın ölümsüzlüğünü yitirmesini bir aksiyon bahanesi değil gerçek bir mesele olarak izlemeye razı olan kişiye uygun. Vizyon sürümünün fazla uysal kalmasına takılan kişiye ise ikinci bir yol var: on iki dakika daha uzun, sansürsüz uzatılmış kurgu küfrü ve ninja çatışmasını geri getiriyor.