Üç Renk: Kırmızı (Three Colors: Red)

Krzysztof Kieślowski üçlemenin en zor yazılan filmi olarak bunu gösteriyordu. Zbigniew Preisner’in ana teması Bolero çekimlerden önce yazılmıştı ve film ekibine göre insanın hayatında tekrar eden şeyleri temsil ediyordu. Kapanış bir hikâyeyi değil üç filmi birden bağlar. Manş’ta batan feribottan kurtarılan 7 kişi haberde sayılır: Valentine ve Auguste’ün yanında Blue’nun ve White’ın çiftleri. Şişe de üçüncü kez döner; Blue’da Julie yaşlı kadını görmez, White’ta Karol aldırmaz, burada Valentine şişeyi geri dönüşüm kutusuna iter. Ödül tarafı da anlatmaya değer. Film 67. Oscar töreninde yönetmen, özgün senaryo ve görüntü yönetimi dallarında aday gösterildi. Yabancı film yarışına ise hiç giremedi: İsviçre adına sunuldu, Akademi yapımı çoğunlukla Fransız sayıp diskalifiye etti, Miramax itiraz etti ama sonuç değişmedi ve İsviçre yerine başka film göndermedi. Polonya o yıl White’ı sunmuştu, o da aday olamadı. César’da 7 adaylıktan yalnız Preisner’inki kazanmaya döndü. Kimin için: Valentine ile emekli yargıç arasındaki bağın romantik bir çözümle değil, tesadüf ve tekrar üzerinden kurulmasını isteyen için. Kimin için değil: Filmi tek başına izleyip kapanışın oturmasını bekleyen için; final haberindeki adların ağırlığı önceki iki filmi görmüş olana açılıyor.