Ulak

Çağan Irmak'ın Babam ve Oğlum'dan sonraki filmi ve bu kez gerçekçilikten çıkıp masal anlatıyor. Zekeriya adında gezgin bir anlatıcı, adı konmamış bir kasabaya gelir ve çocuklara hep aynı hikâyeyi anlatır: ulak İbrahim uzak köylere haber taşırken bir gün bir kuyudan su içer ve kendini kaybeder, başka bir âlemin habercisine dönüşür. Filmin asıl meselesi anlatının kendisi değil, kasabanın onunla ne yaptığı. Zekeriya'dan rahatsız olan kasabalılar sözlerini kendi korkularına ve çıkarlarına göre büker ve ortaya yeni bir inanç düzeni çıkarır. Film umut ile yozlaşma arasındaki ince çizgiyi konu ediyor. Biçim de bunu taşıyor: anlatılan masalın sahneleri ile kasabanın gerçek sahneleri iç içe geçiyor ve bir noktadan sonra hangisinin hangisini takip ettiği belirsizleşiyor. Çetin Tekindor ulağı oynuyor; kadroda Hümeyra ve Şerif Sezer var. Irmak filmi hem yazdı hem yönetti. Ulak, Irmak'ın en çok bölen filmi. Övenler şiirsel dilini, masal atmosferini ve sembollerle örülmüş yapısını öne çıkardı; yerenler karakterlerin sığ kaldığını ve filmin fazla tiyatrovari olduğunu söyledi. Kimin için: alegorik anlatımı ve Türk sinemasında az denenmiş masal formunu merak eden izleyici. Kimin için değil: Babam ve Oğlum tonunu bekleyen izleyici. Bu film daha soğuk, daha sembolik ve daha karanlıktır; ayrıca şiddet sahneleri açıktır.