À nous la liberté (À Nous la Liberté)

İki mahkûm hapisten kaçmayı deniyor; biri kaçıyor, diğeri yakalanıyor. Kaçan Louis yıllar içinde plak fabrikası sahibi bir sanayici oluyor. Emile serbest kalıp aynı fabrikaya işçi olarak girdiğinde eski arkadaşını tanıyor. René Clair filmi fabrikayı hapishaneyle birebir aynı biçimde kuruyor: aynı sıralar, aynı zil, aynı gözetim. Bant sahnesi ve otomasyon eleştirisi doğrudan Modern Zamanlar'ı öncelemesiyle bilinir; Alman yapımcı şirket Chaplin'e dava açmak istedi, Clair buna karşı çıktı ve davanın peşine düşmedi. Film sesli sinemanın ilk yıllarında müziği ve sesi neredeyse tümüyle ritmik bir malzeme olarak kullanıyor. Sonu mülkiyeti tümüyle bırakmakla bitiyor. Kimin için: erken dönem Fransız sinemasını ve toplumsal hicvi sevenler. Kimin için değil: gerçekçi bir anlatım arayanlar, çünkü film neredeyse bir müzikal gibi ilerliyor.