Őszi almanach (Autumn Almanac)

Budapeşte'de bir dairede beş kişi yaşıyor: yaşlı ev sahibi kadın, oğlu, kadının hemşiresi, hemşirenin sevgilisi ve kiracı bir öğretmen. Hepsi kadının parasını bekliyor. Kimse çıkmıyor, kimse çalışmıyor ve gün boyunca birbirlerine tuzak kuruyorlar. Dışarısı hiç görünmüyor. Anlatının ilgilendiği yer aile değil, para beklentisinin herkesi aynı odada tutması. Beş kişi de gitmeyi istiyor ve hiçbiri gidemiyor; ittifaklar her sahnede değişiyor ve kimse kimseye güvenmiyor. Biçim Béla Tarr'ın kırılma noktası. Bu onun ilk renkli filmi ve renk gerçekçi değil: odalar mavi, kırmızı ve yeşil ışıkla boyanmış, aynı sahnede birden fazla renk kullanılıyor. Kamera da alışılmadık yerlere konuyor; bir sahne tümüyle cam bir zeminin altından çekilmiş ve oyuncuları aşağıdan görüyoruz. Yapım yönetmenin toplumsal gerçekçi ilk dönemi ile sonraki uzun planlı üslubu arasında duruyor. Konu hâlâ dar bir daire ve para; biçim ise artık belgesele değil, sahneye ve resme yaklaşıyor. Hédi Temessy ev sahibini, Erika Bodnár hemşireyi oynuyor. Kimin için: Tarr'ın gelişimini izlemek isteyenler ve kapalı mekân dramlarını sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; film beş kişinin bir dairede konuşmasından ibaret.