Bianco, rosso e Verdone

İtalya'da seçim günü öncesinde geçen komedi. Film üç ayrı yolculuğu paralel anlatıyor. Üçünün de sebebi aynı: oy kullanmak için memlekete dönmek gerekiyor. Birincisi Furio. Karısı ve çocuklarıyla arabayla yola çıkıyor. Adam her şeyi planlamış: hangi saatte nerede mola verileceği, hangi benzinlikte durulacağı, kaç dakika süreceği. Sürekli konuşuyor, sürekli açıklıyor ve karısı sessizce dayanıyor. İkincisi Mimmo. Milano'dan Roma'ya, büyükannesiyle birlikte gidiyor. Genç adam çekingen, uysal ve her şeye evet diyor; yaşlı kadın ise yolculuğu kendi bildiği gibi yönetiyor. Üçüncüsü Pasquale. Almanya'da çalışan bir işçi; arabasıyla İtalya'ya geliyor ve yolda başına gelmedik kalmıyor. Neredeyse hiç konuşmuyor. Üç rolü de Carlo Verdone oynuyor. Filmin mizahı gözleme dayanıyor: karakterler abartılı değil, tanıdık. İtalya'da bu tiplemeler kalıcı hâle geldi ve replikleri gündelik dile geçti. Yönetmen Carlo Verdone; bu onun ikinci filmi. Yapımcılardan biri Sergio Leone. Büyükanne rolündeki Elena Fabrizi profesyonel oyuncu değildi ve rolüyle tanındı. İtalyan komedi geleneğini ve yol filmlerini sevenler için keyifli bir yapım. Altyazıyla izleyen izleyici için ise mizahın önemli bir kısmı yerel aksanlara bağlı.