Con Air

Simon West’in 1997 tarihli filmi, şartlı tahliyeyle çıkan eski asker Cameron Poe’yu ülkenin en ağır mahkûmlarını taşıyan bir nakil uçağına bindiriyor ve uçak yolda ele geçiriliyor. Uçak kapalı bir kutu gibi kullanılmıyor. Önce Carson City’de mahkûm değişimi için iniyor, sonra çöldeki Lerner Havaalanı’na konuyor, finalde Las Vegas bulvarına çakılıyor ve son kovalamaca bir itfaiye aracıyla yerde geçiyor. Yani basınç üç kez boşaltılıp yeniden kuruluyor. Mahkûm kadrosu da derinleştirilmiyor, tek özellikli numaralar sırayla önümüzden geçiyor. Yapım tarafı somut. Üç gerçek C-123 Provider kullanıldı: biri uçtu, biri Wendover’da yer sahnelerinde kaldı, biri yok edildi. 21 Ekim 1996’da bu sonuncusu eski bir otobüs şasisine oturtulup özel döşenmiş bir rayla Las Vegas’taki Sands Oteli’nin lobisine sürüldü; otel zaten yıkılmayı bekliyordu. Filmin şarkısı “How Do I Live”ı önce LeAnn Rimes kaydetti, yapımcılar sesini fazla pop bulunca Trisha Yearwood’un yorumu filme girdi. Film Oscar’da Müzik (Özgün Şarkı) ve Ses dallarında aday gösterildi, iki dalı da Titanic kazandı. İngiltere’de sinemada 15, videoda 18 yaş sınırı aldı. Kimin için: Uçağın içinde kilitli kalmak yerine çöl pistine ve bulvara inip yeniden havalanan bir kurguyu isteyen izleyici için. Kimin için değil: Poe’nun kızına dönüş hikâyesiyle mahkûm numaraları arasındaki gidiş gelişi fazla bulacak izleyici için.