La signora di tutti (Everybody's Woman)

İtalya'da geçen bir film. Gaby Doriot ünlü bir sinema oyuncusu. Filmin başında bir hastanede, ameliyat masasında. Kadın bilincini kaybetmiş. Doktorlar ne olduğunu anlamaya çalışıyor. Anlatı buradan geriye dönüyor. Kadın küçük bir kasabadan geliyor. Bir okulda dans ediyordu. Sonra Milano'ya gidiyor. Sinemada figüranlık, sonra küçük roller, sonra baş rol. Bundan sonra film bir yükseliş anlatısı. Ama her adımda bir erkek var. Bir yapımcı, bir yönetmen, bir işadamı, bir baron. Her biri ona bir şey veriyor ve karşılığında bir şey alıyor. Gaby bunu kabul ediyor. Anlatı onu ne masum ne de hesapçı gösteriyor. Ünlü olduğunda mesele değişmiyor. Kadın artık daha çok kişiye ait ve kendine hiç ait değil. Bir ilişki gerçek görünüyor. Sonra o da bir hesabın parçası çıkıyor. Anlatının ilgilendiği yer şöhret değil sahiplik: filmin adı doğrudan bunu söylüyor ve anlatı boyunca kadının kendi adı bile bir markaya dönüşüyor. Ameliyat çerçevesi anlatının içine geri dönüyor. Ne olduğu sona doğru açılıyor ve bir kaza olmadığı anlaşılıyor. Max Ophüls'ün kamerası burada da hareketli. Merdiven, koridor, sahne arkası ve kalabalık; kamera insanları takip ediyor. Bu, yönetmenin İtalya'da çektiği tek film; Almanya'dan ayrıldıktan sonra Fransa'ya yerleşmeden önceki dönemde. Isa Miranda rolüyle Venedik'te en iyi kadın oyuncu ödülü aldı. Kadroda Isa Miranda, Memo Benassi, Tatyana Pavlova ve Federico Benfer var. Kimin için: otuzlar Avrupa sinemasını ve Ophüls'ün kamera işini sevenler. Kimin için değil: net anlatım arayanlar; geriye dönüşler iç içe geçiyor ve mevcut kopyaların görüntü kalitesi düşük.