Family Viewing

Kanada'da geçen bir film. Van yirmi yaşlarında. Babasıyla ve babasının sevgilisiyle aynı dairede yaşıyor. Ev soğuk. Kimse kimseyle gerçekten konuşmuyor. Babanın bir alışkanlığı var. Adam eski aile videolarının üzerine kayıt yapıyor; kendi cinsel ilişkilerini çekiyor ve bantları tekrar kullanıyor. Van bunu fark ediyor. Çocukluğu tek tek siliniyor. Anneannesi bir bakımevinde. Kadın konuşmuyor, hareket etmiyor ve kimse onu ziyaret etmiyor. Van gidip yanında oturuyor. Bundan sonra film bir kurtarma anlatısına dönüyor. Van yaşlı kadını oradan çıkarmak istiyor. Yardımcısı Aline. Bir telefon hattında çalışıyor; erkeklerle konuşuyor ve para alıyor. Van'in babası da o hattı arayanlardan. Anlatı bunu bir tesadüf olarak değil bir düzenin parçası olarak kuruyor. Bir plan yapılıyor. Bir cenaze, bir kimlik değişimi ve bir kaçırma. Anlatının ilgilendiği yer aile değil kayıt: filmin fikri, bir ailenin kendi geçmişini üzerine yazarak yok etmesi ve hatırlamanın bir bant meselesine dönmesi. Anne yıllar önce gitmiş. Nereye gittiği anlatı boyunca söylenmiyor ve bant üzerindeki izleri de silinmiş. Biçim soğuk. Bazı sahneler doğrudan video görüntüsü olarak veriliyor ve görüntü kalitesi bilerek düşük. Ses de öyle. Anlatı bir yerde televizyon kahkaha bandı kullanıyor ve sahne rahatsız edici hale geliyor. Bu, Atom Egoyan'ın ikinci uzun metrajı ve sonraki filmlerinin ana temaları burada kuruluyor. Kadroda David Hemblen, Aidan Tierney, Gabrielle Rose ve Arsinée Khanjian var. Kimin için: seksenler Kanada bağımsız sinemasını ve biçimsel deneyleri sevenler. Kimin için değil: sıcaklık ve açıklama arayanlar; anlatı mesafeli, bazı bağlantılar hiç kurulmuyor ve düşük bütçe her karede görünüyor.