Next of Kin

Kanada'da geçen bir film. Peter yirmi üç yaşında. Ailesiyle yaşıyor ve hiçbir şey yapmıyor. Anne ve baba onunla ilgilenmiyor. Yemek masasında konuşuyorlar ama birbirlerini duymuyorlar. Aile terapiye gidiyor. Seanslar kayda alınıyor. Peter bu kayıtları izliyor. Merkezde başka aileler de var. Kayıtlar arşivleniyor. Peter yanlışlıkla bir başka ailenin kasetini alıyor. Deryanlar Ermeni kökenli. Anne, baba ve bir kız çocuğu. Kayıtta bir şeyden söz ediliyor. Yıllar önce bir oğulları olmuş ve onu evlatlık vermek zorunda kalmışlar. Çocuk şimdi Peter'ın yaşında olurdu. Peter aileyi arıyor. Kendini o oğul olarak tanıtıyor. Bundan sonra film bir yerleşme anlatısı. Peter eve giriyor, odayı alıyor, dükkânda çalışmaya başlıyor. Aile onu kabul ediyor. Kız kardeş Azah şüpheleniyor. Sonra o da bırakıyor. Anlatının ilgilendiği yer yalan değil ihtiyaç: filmin fikri, ailenin kaybettiği oğlu geri istemesi ile Peter'ın bir aile istemesinin aynı boşluğu doldurması ve yalanın buna engel olmaması. Peter yeni ailesinde işe yarıyor. Kızın babasıyla arasını düzeltiyor, dükkânı toparlıyor ve evde konuşuluyor. Kendi ailesinde hiçbir zaman böyle olmamıştı. Video anlatının aracı. Kasetler, terapi kayıtları ve aile filmleri sürekli devrede. Bu, Atom Egoyan'ın ilk uzun metrajı. Yirmi üç yaşındayken çok küçük bir bütçeyle çekti. Sonraki filmlerinin bütün temaları burada: kayıt, kimlik, ikame ve mesafeli aile. Kadroda Patrick Tierney, Berj Fazalian, Sirvart Fazlian ve Arsinée Khanjian var. Kimin için: seksenler Kanada bağımsız sinemasını ve kimlik üzerine kurulu anlatıları sevenler. Kimin için değil: teknik nitelik bekleyenler; bütçe her karede görünüyor ve oyunculuklar dengesiz.