Speaking Parts

Bir otelde geçen bir Kanada filmi. Lance çamaşırhanede çalışıyor. Oyuncu olmak istiyor ve şimdilik havlu taşıyor. İşinin bir yan tarafı da var. Otelde kalan bazı kadınlar onu odalarına çağırıyor ve o gidiyor. Lisa aynı otelde temizlikçi. Lance'e âşık ve bunu ona söylemiyor. Bir video kulübesi var. Lisa oradan kaset kiralıyor ve kiraladığı kasetlerin hepsinde Lance var; adamın figüran olarak göründüğü filmler. Aynı sahneleri tekrar tekrar izliyor. Bundan sonra film üçüncü bir kişiyi getiriyor. Clara senarist; otelde kalıyor ve kendi ağabeyi hakkında bir metin yazmış. Ağabeyi ölmüş. Clara ona bir organ bağışlamıştı ve şimdi hikâyeyi filme çekmek istiyor. Lance rolü istiyor. Clara onu seçiyor ve ikisi arasında bir ilişki kuruluyor. Sonra yapımcı devreye giriyor. Metin değiştiriliyor, ağabey karakteri kaldırılıyor ve hikâye başka bir şeye dönüşüyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil kayıt: bu filmde herkes birbirine ekran üzerinden bakıyor; video kulübesi, otel monitörleri, uydu bağlantısı ve bir mezarlıkta kurulmuş kaset arşivi. O mezarlık anlatının en tuhaf fikri. Ölenlerin görüntü kayıtları saklanıyor ve yakınları gelip izliyor. Anlatı bir cenaze sahnesini de canlı yayın olarak kuruyor. Biçim soğuk. Kamera hareketsiz, renkler soluk ve konuşmalar duygusuz. Kadroda Michael McManus, Arsinée Khanjian, Gabrielle Rose ve David Hemblen var. Yönetmen ve senarist Atom Egoyan. Kimin için: seksenler sonu Kanada bağımsız sinemasını ve görüntü üzerine kurulu filmleri sevenler. Kimin için değil: sıcaklık arayanlar; anlatı bilerek mesafeli ve karakterlerin hiçbirine yaklaşılmıyor.