Elveda Lenin! (Good Bye, Lenin!)

Wolfgang Becker’in filminde yalan şakadan değil suçluluktan doğuyor. Christiane, oğlunun bir gösteride dövülerek gözaltına alınışını görünce kalp krizi geçiriyor ve 8 ay komada kalıyor. Uyandığında Alex ona Doğu Almanya’yı geri kurarken aslında kendi payını örtüyor. Ortadaki uzun bölüm siyaset dersi değil, oturma odasına kurulmuş bir yapım atölyesi: eski mobilyalar geri taşınıyor, Batı’dan alınan yiyecekler eski kavanozlara dolduruluyor, arkadaşı Denis’le sahte haber bültenleri çekiliyor. En somut kayıp da duygusal değil bürokratik; annenin sakladığı Doğu markları, para değişimi süresi dolduğu için değersizleşiyor. Bernd Lichtenberg’in senaryosu yıllarca çekmecede bekledi ve 6 taslakta tamamlandı. Müziği Yann Tiersen yazdı; bir piyano parçası Amélie’de de kullanılıyor, kulağa tanıdık gelmesinin sebebi bu. Film Avrupa Film Ödülleri’nde 6 ödül aldı: jüriden en iyi film, senaryo ve erkek oyuncu; izleyici oylamasından yönetmen, erkek oyuncu ve kadın oyuncu. Berlin’de Mavi Melek Ödülü’nü kazandı, Almanya’nın Oscar başvurusu olarak gönderildi ama aday gösterilmedi. Kimin için: Birleşmenin bir dekor sorunu gibi çözülmesini, kameranın tek bir dairenin içinde kalmasını merak eden izleyici için. Kimin için değil: Açılıştaki polis şiddetinin peşine düşülmesini bekleyen izleyici için; film o hattı kapatıp mutfağa dönüyor.