Io la conoscevo bene (I Knew Her Well)

Adriana taşradan Roma'ya gelmiş, oyuncu olmak istiyor ve olmayacak. Film onun günlerini izliyor: fotoğraf çekimleri, figüranlık, partiler, erkekler, ajanslar, plak çalar ve yeni bir saç kesimi. Anlatı kronolojik ilerlemiyor ve bölümler arasında bağ kurulmuyor; her sahne bir başkası ile karşılaşma ve her karşılaşmada Adriana biraz daha eksiliyor. Antonio Pietrangeli yönetti. Adriana'yı Stefania Sandrelli oynuyor. Kadroda Ugo Tognazzi ve Nino Manfredi de var. Filmin en dikkat çekici yanı yapısı. Neredeyse hiçbir sahne bir sonrakine sebep olmuyor; Pietrangeli klasik olay örgüsünü tümüyle bırakıyor ve bunun yerine bir yaşam biçimini tekrarla gösteriyor. Bu, altmışların İtalyan sinemasında sıra dışı bir tercihti. İkinci mesele bakış. Adriana sürekli izleniyor, fotoğraflanıyor ve değerlendiriliyor; film onu bu bakışların toplamı olarak kuruyor ve kendi başına ne düşündüğünü neredeyse hiç göstermiyor. Filmin bugün yeniden değerlendirilmesinin sebebi büyük ölçüde bu. Ugo Tognazzi'nin oynadığı yaşlı oyuncunun bir partide dans ettiği sahne filmin en acı bölümü; adam kendini rezil ediyor ve kimse durmuyor. Pietrangeli 1968'de, kırk sekiz yaşında bir film çekimi sırasında boğularak öldü ve uzun süre unutuldu; filmleri son yıllarda yeniden dolaşıma girdi. Kimin için: İtalyan sinemasının az bilinen kolunu ve biçimsel olarak cesur filmleri sevenler. Kimin için değil: olay örgüsü yok, anlatı bilerek dağınık ve son bölüm ani biçimde geliyor.