Cœurs (Private Fears in Public Places)

Paris'te geçen ve altı kişiyi izleyen bir film. Dan ordudan atılmış. Bütün gün otel barında içiyor ve nişanlısına iş aradığını söylüyor. Nicole ev arıyor. İkisi evlenecek ama kadın adamın hiçbir şey yapmadığını görüyor. Thierry emlakçı. Sakin, düzenli ve kız kardeşiyle yaşıyor. Charlotte onunla aynı ofiste çalışıyor. Dindar, kibar ve akşamları yaşlı bir adama bakıyor. Gaëlle gazete ilanlarıyla buluşma ayarlıyor. Her seferinde bir kafede oturuyor ve karşı taraf gelmiyor. Lionel otel barmeni. Babası yatalak ve adam ona tek başına bakıyor. Bundan sonra film bu altı kişiyi birbirine bağlıyor. Herkes birinin akrabası, meslektaşı ya da müşterisi; ama kimse kimsenin gerçekten ne yaşadığını bilmiyor. Anlatının ilgilendiği yer yalnızlık değil gizlenen: her karakterin kimseye söylemediği bir yanı var ve film bunu yalnız seyirciye gösteriyor. Charlotte hattı en beklenmedik. Kadının ofiste taktığı yüz ile evde kaydettiği kaset arasındaki fark filmin en sarsıcı bulgusu. Biçim tiyatral. Sahneler bölmelerle ayrılıyor, mekânlar arasında geçiş perde gibi yapılıyor ve kaynak bir sahne oyunu. Kar bütün film boyunca yağıyor. Dışarıda, camda ve hatta iç mekânlarda; anlatı bunu gerçekçilik meselesi yapmıyor. Alain Resnais bu filmle Venedik'te yönetmenlik ödülü aldı. Kadroda Sabine Azéma, Laura Morante, Pierre Arditi, André Dussollier ve Lambert Wilson var. Kimin için: karakter mozaiklerini ve tiyatral sinemayı sevenler. Kimin için değil: hareket arayanlar; film neredeyse tümüyle konuşmadan ibaret ve hiçbir hat bir sonuca varmıyor.