Küçük Denizkızı (The Little Mermaid)

Ron Clements ve John Musker’ın 1989 yapımı Küçük Denizkızı’nda şarkılar süs değil, taşıyıcı yapı. Howard Ashman filmi Broadway mantığıyla yeniden kurdu ve müzikal bölümleri anlatının direkleri haline getirdi; küçük bir karakter olan İngiliz uşak yengeci Jamaikalı bir yengece çevirmeyi de o önerdi. Bu yüzden şarkıları atlayarak izlemek mümkün değil, olay örgüsü onların içinde ilerliyor. Part of Your World bir test gösteriminde çocuklar kıpırdanınca filmden çıkarılmanın eşiğine geldi. Jeffrey Katzenberg parçanın kesilmesini istedi, Ashman projeden ayrılmakla tehdit etti ve yönetmenler daha bitmiş bir sürüm izlenene kadar parçayı korumayı başardı. Yapım, geleneksel elle boyanmış asetat yöntemiyle tamamlanan son Disney uzun metrajı. Efekt sorumlusu Mark Dindal bir milyondan fazla kabarcık çizildiğini tahmin ediyor ve su altı kabarcıklarının çoğu Pekin’de üretim yapan Pacific Rim Productions adlı firmaya verildi. Ursula’nın tasarımında drag sanatçısı Divine’den yararlanıldı; rol ise Bea Arthur düşünüldükten ve Elaine Stritch seçilip değiştirildikten sonra Pat Carroll’a geçti. Film özgün müzik ve özgün şarkı dallarında iki Akademi Ödülü kazandı. Şarkıların sahne sahne bir sahne müzikali gibi dizilmesini filmin asıl cazibesi sayan izleyici için. Andersen’in metnindeki kapanışı arayan izleyici için değil; burada o son belirgin biçimde yumuşatılmış.