Büyük Gözler (Big Eyes)

Tim Burton’ın filmi, kendi tablolarına imzasını atamayan Margaret Keane’i anlatıyor. Yönetmenin alışılmış gotik kaydı burada yok; tuhaflığı dekor değil renk taşıyor. Görüntü yönetmeni Bruno Delbonnel kariyerinde ilk kez dijital çekim yaptı, ARRI Alexa kullandı ve ekip onun “hiperrealist” dediği doku için filme özel bir renk tablosu hazırladı. Senaryo buluşu sanılan mahkeme finali gerçekten yaşandı. 1986’da Honolulu’daki federal mahkeme iki tarafa da jürinin önünde birer tablo yapmalarını söyledi; Walter omzunun ağrıdığını söyleyip reddetti, Margaret iri gözlü çocuğu 53 dakikada bitirdi. Jüri Walter’ı iftiradan sorumlu bulup 4 milyon dolar tazminata hükmetti; 1990’da temyiz mahkemesi sorumluluk kararını onadı, tazminatı bozdu. Filmin asıl sorusu tabloları kimin yaptığı değil, Margaret’in neden bu kadar uzun sustuğu. Anlatı bu kilidi Hawaii’ye taşınıp Yehova Şahitleri’ne katılmasına bağlıyor; gerçekte de 1970’te UPI’ye konuşmasını sağlayan şey buydu. Amy Adams bu rolle Altın Küre’de müzikal veya komedi dalında en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandı. Kimin için: Sanat piyasasının satış mekanizmasını ekranda boyama sahnelerinden daha çok görmeyi kabul eden izleyici için. Kimin için değil: Burton’ın karanlık tasarım dünyasını arayan izleyici için; burada kamera 1960’lar San Francisco’sunu parlak ve düz bir renkle çekiyor.