Siyah Venüs (Black Venus)

Saartjie Baartman, Güney Afrika'dan Londra'ya götürülüyor ve orada bir gösteride sergileniyor: kafese konuyor, bedeninin biçimi seyirciye satılıyor ve ona vahşi rolü yaptırılıyor. Sonra Paris'e geçiyor. Orada gösteri daha da alçalıyor ve sonunda bilim adamları onu ölçmek için sıraya giriyor. Anlatının ilgilendiği yer ırkçılık tarihi değil, bakışın kendisi. Film seyirciyi Baartman'ı seyreden kalabalığın yerine koyuyor ve o kalabalıkla aynı süre boyunca bakmaya zorluyor; rahatsızlık kasıtlı ve yöntemin bir parçası. Biçim uzun ve tekrarlı. Gösteri sahneleri neredeyse hiç kesilmeden veriliyor ve aynı gösteri defalarca tekrarlanıyor; anlatı ilerlemiyor, yalnızca aşınıyor. Yapım gerçek bir kişiye dayanıyor. Baartman 1815'te Paris'te öldü ve bedeninin bazı parçaları uzun yıllar bir müzede sergilendi; kalıntıları ancak 2002'de Güney Afrika'ya iade edildi ve orada gömüldü. Abdellatif Kechiche filmi 2010 Venedik Film Festivali'nde yarıştırdı ve filmin yöntemi, yani izleyiciyi teşhirin süresine maruz bırakması, o zaman da tartışıldı. Yahima Torres Baartman'ı, Olivier Gourmet ise onu sergileyen adamı oynuyor. Kimin için: zor, biçimsel olarak ısrarlı politik sinemayı sevenler. Kimin için değil: aşağılanma sahnelerine uzun süre dayanamayacaklar; film bilerek yorucu ve iki buçuk saati aşıyor.