La traviata

Paris'te geçen bir opera filmi. Violetta hasta. Filmin açılışında yatağında ve evi boşaltılıyor; eşyalar satılıyor. Anlatı buradan geriye dönüyor. Kadın Paris'in tanınmış bir metresi. Evi kalabalık, partiler sürekli ve herkes onu istiyor. Bir gece Alfredo tanıştırılıyor. Genç bir taşralı ve ona uzun süredir uzaktan bakıyormuş. Violetta bu ilgiyi ciddiye almıyor. Sonra alıyor. İkisi şehirden ayrılıyor. Kırda bir eve yerleşiyorlar. Violetta bütün eşyalarını satıyor. Hayatını finanse eden düzeni bırakıyor ve bunu Alfredo'ya söylemiyor. Bundan sonra film bir müdahale anlatısına dönüyor. Alfredo'nun babası geliyor. Adam Violetta ile konuşuyor. Ailenin itibarı meselesi var. Kızının nişanı bu ilişki yüzünden tehlikede. Ondan ayrılmasını istiyor. Kadın kabul ediyor. Ve sebebini söylemiyor. Alfredo terk edildiğini sanıyor. Bir partide onu herkesin önünde aşağılıyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil sessizlik: operanın bütün trajedisi, kadının yaptığı fedakârlığı açıklamayı reddetmesinden çıkıyor. Son bölüm o odaya dönüyor. Violetta ölüyor ve gerçek çok geç öğreniliyor. Franco Zeffirelli operayı sahne kaydı olarak değil, film olarak çekti. Dekorlar gerçek boyutta kuruldu, kamera hareket ediyor ve ayna ile flu geçişler kullanılıyor. Müzik önceden kaydedildi ve oyuncular sette söylüyormuş gibi oynadı. Teresa Stratas ve Plácido Domingo başrollerde; ikisi de gerçek opera sanatçısı. Orkestrayı James Levine yönetti. Film kostüm ve yapım tasarımı dallarında Oscar adayı oldu. Kimin için: opera sevenler ve sahne yapıtlarının sinemaya taşınmasını merak edenler. Kimin için değil: anlatı bekleyenler; film bir opera ve olay örgüsü ancak müzikle birlikte anlam kazanıyor.