Annemin Kalesi (My Mother's Castle)

Provence'ta geçen bir Fransız filmi. Marcel çocuk. Ailesiyle birlikte tatil için tepelerdeki bir eve gidiyor. Baba öğretmen. Cumhuriyetçi, kurallara bağlı ve kimseye borçlu kalmak istemiyor. Anne Augustine kırılgan. Yürümekte zorlanıyor ve yol uzun. Yol asıl mesele. Eve gitmek için tepeleri dolaşmak gerekiyor ve bu saatler sürüyor. Bir kestirme var. Kanal boyunca giden yol dört büyük malikânenin bahçesinden geçiyor ve girmek yasak. Kanal bekçisi bir tanıdık çıkıyor. Aileye bir anahtar veriyor. Bundan sonra film o yolculuklardan ibaret. Her seferinde duvarlar, kapılar, köpekler ve yakalanma korkusu. Baba her geçişte utanıyor. Adam bir öğretmen ve izinsiz giriyor; anlatı bunu tekrar tekrar hissettiriyor. Anne korkuyor. Bir kapıda karşılaşılan bekçi ve köpeği filmin en gerilimli sahnesi ve kadın orada yıkılıyor. Marcel'in bir de arkadaşı var. Lili tepeleri biliyor ve her şeyi ona öğretiyor. Isabelle ayrı bir hat. Bir kız, bir bahçe, bir ilk hayranlık ve bir aşağılanma. Anlatının ilgilendiği yer tatil değil sınıf: filmin bütün gerilimi bir öğretmen ailesinin başkalarının toprağından geçmek zorunda kalmasından ve her geçişte kendini küçük hissetmesinden çıkıyor. Son bölüm zamanda ileri atlıyor. Anlatıcı yetişkin ve aynı duvarların önünden geçiyor; filmin adı orada anlamını buluyor. Kaynak Marcel Pagnol'un çocukluk anıları ve bu, Babamın Şanı ile eşleşen ikinci film; ikisi aynı ekiple arka arkaya çekildi. Çekimler Provence'ta gerçek tepelerde yapıldı. Kadroda Philippe Caubère, Nathalie Roussel, Didier Pain, Julien Ciamaca ve Thérèse Liotard var. Yönetmen Yves Robert. Kimin için: Fransız taşra anlatılarını ve sakin çocukluk filmlerini sevenler. Kimin için değil: olay bekleyenler; anlatı neredeyse tümüyle yürüyüş, sohbet ve manzara ve son on dakikaya kadar hiçbir şey olmuyor.