Stavisky...

Biarritz, 1933. Serge Alexandre iyi giyiniyor, iyi konuşuyor ve herkes onu tanıyor. Tiyatro satın alıyor, gazetelere para veriyor, bakanlarla yemek yiyor. Asıl adı Alexandre Stavisky ve elindeki iş belediye rehin sandıkları üzerinden sahte tahvil çıkarmak. Sistem büyüdükçe daha fazla imza gerekiyor ve imzalar geliyor; çünkü herkes bir yerinden pay alıyor. Aynı dönemde Troçki Fransa'ya sürgün geliyor ve polis onu izliyor. Stavisky'nin işi çöktüğünde ortaya çıkan isimler hükümeti sarsıyor. Alain Resnais yönetti; senaryoyu Jorge Semprún yazdı. Stavisky'yi Jean-Paul Belmondo oynuyor; kadroda François Périer, Anny Duperey ve Michael Lonsdale var. Yapım Fransa'dan. Filmin müziğini Stephen Sondheim yazdı; Sondheim ağırlıklı olarak müzikal besteciliğiyle tanınıyor ve bu onun sinema için yaptığı az sayıdaki işten biri. Anlatının zemini gerçek; Stavisky olayı 1934'te Fransa'da büyük bir siyasi krize yol açtı ve sokak olaylarıyla sonuçlandı. Anlatı olayı kronolojik anlatmıyor; soruşturma ifadeleri araya giriyor ve zaman kırılıyor. Belmondo aksiyon rollerinden tanınıyordu; burada tamamen farklı bir kayıtta oynuyor. Troçki hattı anlatının içinde bir karşıtlık kuruyor; biri ülkeye giriyor, diğeri ülkeyi soyuyor ve devlet ikisiyle de ilgileniyor. Kostüm ve dekor dönemin lüksünü öne çıkarıyor ve film bunu eleştiriyle birlikte gösteriyor. Filmin sınırı erişilebilirlik; olay Fransız siyasetini bilmeyene kapalı ve anlatı dağınık. Kimin için: Resnais sinemasını ve politik dönem filmlerini sevenler. Kimin için değil: karışık, mesafeli ve final soğuk.