The Blue Gardenia

Norah telefon santralinde çalışıyor. Nişanlısı Kore'de ve ondan mektup bekliyor. Doğum gününde mektup geliyor; adam başka biriyle evlendiğini yazıyor. Aynı akşam telefon çalıyor. Arayan Harry Prebble, ofisteki bir çizer; başka bir kızı arıyor ama Norah kabul ediyor. Bir lokantaya gidiyorlar. Norah çok içiyor. Sonrasını hatırlamıyor. Ertesi sabah Prebble ölü bulunuyor. Gazetede bir köşe yazarı olayı yazıyor ve katile açık mektup gönderiyor. Norah kendisinin yaptığını düşünüyor ve yazara ulaşıyor. Fritz Lang yönetti. Norah'yı Anne Baxter, gazeteciyi Richard Conte, Prebble'ı Raymond Burr oynuyor; kadroda Ann Sothern var. Filmde Nat King Cole kendi adıyla görünüyor ve filme adını veren şarkıyı söylüyor. Kaynak Vera Caspary'nin bir öyküsü. Film düşük bütçeyle ve kısa sürede çekildi; Lang'ın Amerika'daki daha küçük ölçekli yapımlarından biri. Anlatının kurduğu mesele hatırlayamamak; Norah kendi suçsuzluğuna güvenemiyor ve anlatı seyirciye de kesin bilgi vermiyor. Anlatı basının rolünü doğrudan konu ediyor; gazete davayı yönlendiriyor ve tirajını artırıyor. Santral ve paylaşılan daire sahneleri dönemin çalışan kadın hayatını kaydediyor. Filmin sınırı yapı; çözüm hızlı geliyor ve son bölüm aceleye geliyor. Kimin için: kara filmleri ve Fritz Lang'ı sevenler. Kimin için değil: kısa, olay örgüsü basit ve final zayıf.