Boy

Japonya'da yollarda geçen bir film. Bir aile var. Baba savaşta yaralanmış, çalışmıyor ve karısını suçluyor; üvey anne genç ve hamile; oğulları on yaşında. Geçim yolları belli. Kadın yolun kenarında bekliyor, gelen arabanın önüne atlıyor ve hafif yaralanıyor. Sürücü paniğe kapılıyor. Aile polise gitmemeyi teklif ediyor ve karşılığında para alıyor. Sonra kadın hamileliği yüzünden yapamaz hâle geliyor. Sıra çocuğa geliyor. Bundan sonra film bir yol anlatısı. Bir şehir, bir otel, bir sonraki şehir; aile yakalanmamak için sürekli taşınıyor. Çocuk iyi öğreniyor. Hangi arabanın duracağını, nasıl düşeceğini ve ne zaman ağlayacağını biliyor. Anlatının ilgilendiği yer suç değil çocuğun yalnızlığı: kimse ona ne yaptığını açıklamıyor ve o kendine bir hikâye uyduruyor; uzaydan gelen bir kahraman olduğunu düşünüyor. Kardeşi hattı acıtıyor. Küçük çocuk sürekli ağabeyinin peşinde ve olan biteni hiç anlamıyor. Bir kaza gerçekten kötü sonuçlanıyor. Kuzeyde, karda, bir kırmızı eldiven ve bir kardan adam; film o bölümden sonra tümüyle değişiyor. Kaynak gerçek bir olay. Japonya'da benzer bir yöntemle geçinen bir ailenin yakalanması gazetelerde yer almıştı ve senaryo bu haberden çıktı. Renk kullanımı bilinçli. Bazı bölümler neredeyse renksiz, bazıları tek renge boyanmış ve kırmızı hep bir işaret olarak duruyor. Kadroda Tetsuo Abe, Fumio Watanabe ve Akiko Koyama var. Yönetmen Nagisa Ōshima. Kimin için: Japon yeni dalgasını ve sert aile anlatılarını sevenler. Kimin için değil: çocuk üzerinden kurulan acıyı taşıyamayacak olanlar; anlatı hiçbir yerde teselli vermiyor.