Street of Love and Hope

Tokyo'da geçen bir Japon filmi. Masao ortaokul öğrencisi. Ailesi yoksul; annesi hasta ve küçük kız kardeşi var. Bir işi var. Sokakta güvercin satıyor. Güvercinin bir özelliği var. Satılıp götürülen kuş eve geri dönüyor. Masao onu tekrar satıyor. Bir gün bir kız alıyor. Kyoko zengin bir ailenin kızı. Kuş yine dönüyor. Kız bunu fark ediyor. Ama şikâyet etmiyor. Masao ile ilgileniyor ve ona yardım etmek istiyor. Ağabeyinin şirketinde iş ayarlıyor. Bundan sonra film bir sınıf anlatısı. Masao görüşmeye gidiyor. Alınmıyor. Sebep okulu, mahallesi ve ailesinin durumu. Kyoko üzülüyor. Öğretmeni de üzülüyor. Ama ikisi de bunun neden olduğunu tam anlamıyor. Anlatının ilgilendiği yer yoksulluk değil iyi niyet: filmin fikri, zengin kızın gerçekten yardım etmek istemesi ve bunun hiçbir işe yaramaması; iki taraf arasındaki mesafe bir duyguyla kapanmıyor. Masao dolandırıcılığa devam ediyor. Anlatı bunu bir ahlak meselesi olarak sunmuyor. Kyoko'nun ağabeyi meseleyi öğreniyor. Son bölüm bir çatıda geçiyor. Bir silah, bir güvercin ve bir karar. Sonu tümüyle sert ve anlatı hiçbir teselli vermiyor. Bu, Nagisa Ōshima'nın ilk filmi. Yönetmen yirmi yedi yaşındaydı ve stüdyoda asistan olarak çalışıyordu. Stüdyo sonuçtan memnun kalmadı. Filmin adı değiştirildi ve dağıtımı sınırlı tutuldu; Ōshima ile şirket arasındaki gerilim buradan başladı. Görüntü siyah beyaz ve sade. Kadroda Fumio Watanabe, Yuki Tominaga ve Kakuko Chino var. Kimin için: Japon yeni dalgasının başlangıcını ve sınıf temalı filmleri merak edenler. Kimin için değil: umut arayanlar; başlığa rağmen anlatıda hiçbir umut yok ve bu bilinçli.