Yürüyen Şato (Howl's Moving Castle)

Yönetmen koltuğu ilk olarak Mamoru Hosoda’nındı; Ghibli fikirlerini reddedince ayrıldı ve proje Şubat 2003’te Miyazaki’yle yeniden başladı. Filmdeki savaş da romandan gelmiyor, doğrudan Miyazaki’den geliyor: Irak işgaline duyduğu öfkeyi anlattı ve Amerika’da iyi karşılanmayacağını bile bile yaptığını söyledi. Savaşın sebepsiz başlayıp bir anda bitmesinin ve son yirmi dakikanın başka bir filme aitmiş gibi durmasının kaynağı bu. Romandan en keskin ayrıldığı yer ise izleyicinin tam olarak kaybolduğu yer. Diana Wynne Jones’un 1986 tarihli kitabında Howl aslında modern Galler’den Howell Jenkins adında biridir ve bir bölüm doğrudan Galler’de geçer; ayrıca Sophie’nin gücü açıkça söylenir, nesnelere konuşarak can verir. Film ikisini de atıyor. Howl’un kaçamak tavrını keyfi, Sophie’nin işe yaramasını da açıklanmamış buluyorsanız bu dikkatsizlik değil, çıkarılmış bir katman. Sessiz ama sürekli işleyen bir tercih daha var: Chieko Baisho hem on sekiz yaşındaki hem doksan yaşındaki Sophie’yi seslendiriyor, bütün geçişleri tek bir oyuncu taşıyor. Film Venedik’te teknik başarı dalında Osella ödülü aldı ve Japonya’da yüz doksan milyon dolar hasılatla o dönemin en çok izlenen üçüncü filmi oldu; İngilizce dublajını, Howl rolünde Christian Bale ile, Pixar’dan Pete Docter denetledi. Kimin için değil: olay örgüsünün kapanmasını bekleyen izleyici için; yüz on dokuz dakikanın sonunda savaşın nedeni de sonucu da anlatılmadan kalıyor.