Küçük Cadı Kiki (Kiki's Delivery Service)

Hayao Miyazaki bu işi yönetmeyi baştan planlamıyordu. Koltuk, ilk filmini çekecek olan Sunao Katabuchi’nindi ve proje 60 dakikalık bir televizyon özel bölümü olarak düşünülmüştü. Miyazaki taslağı yazıp storyboard’u çıkardıktan sonra hem iş uzun metre boyuna büyüdü hem de yönetmenliği kendisi devraldı. Eiko Kadono’nun romanı birbirinden bağımsız küçük teslimat hikâyelerinden oluşuyor. Karga saldırısı, Kiki’nin gücünü yitirmesi ve finaldeki zeplin kazası kitapta yok; senaryoya sonradan eklendi. Kadono itiraz edince yapım neredeyse durdu, yapımcı Toshio Suzuki yazarı stüdyoya getirince devam edildi. Bu dikiş izi izlerken hissediliyor: ilk yarı hâlâ ayrı ayrı işler dizisi gibi ilerliyor, asıl kriz geç geliyor. Japonca seslendirmede Kiki’yi de ressam Ursula’yı da aynı oyuncu, Minami Takayama oynuyor; yani Kiki’ye tıkanıklığını anlatan sahne teknik olarak karakterin kendi kendisiyle konuşmasıdır. Miyazaki, Jiji’nin Kiki’nin çocuk kalan tarafını temsil ettiğini, kediyi artık anlayamamasının ise olgunlaştığının işareti olduğunu söylüyor; kedi finalde konuşmaya dönmüyor. Ortak yapımcılardan biri, Japonca başlıkta geçen teslimat sözcüğünün tescilli sahibi olan kargo şirketi Yamato Transport. Kimin için: Kasabanın Stockholm ve Visby fotoğraflarından çıkmış mimarisini seyretmek uğruna olay beklemeyi bırakabilen izleyici için. Kimin için değil: Jiji’nin şakacı yoldaş olarak kalmasını isteyen izleyici için; film onu bilerek susturuyor.