Morocco

Fas'ta geçen erken bir sesli film. Amy gemiyle geliyor. Kabare şarkıcısı, tek başına ve geçmişinden söz etmiyor. Bir gece kulübünde sahneye çıkıyor. Frak ve silindir şapkayla çıkıyor, şarkı söylüyor ve salonda oturan bir kadını öpüyor. Bu sahne filmin en çok anılan anı. 1930'da, kadın kılığının ve o öpücüğün perdede yer alması dönemin sınırlarını doğrudan zorluyordu. Salonda iki adam var. La Rue zengin bir ressam ve ona evlenme teklif ediyor; Tom lejyoner ve hiçbir şey teklif etmiyor. Amy Tom'u seçiyor. Bundan sonra film bir gidiş ve kalış anlatısı. Lejyon çöle gönderiliyor, geri dönüyor, tekrar gönderiliyor ve Amy her seferinde bir karar veriyor. La Rue sabırla bekliyor. Adam kadının onu sevmediğini biliyor ve yine de yanında duruyor. Anlatının ilgilendiği yer aşk değil seçim: film bir kadının güvenli hayat ile belirsiz bir adam arasında karar vermesini anlatıyor ve kararı romantik olarak sunmuyor. Son sahne filmin imzası. Amy ayakkabılarını çıkarıyor ve çölde yürüyen birliğin ardından kuma basıyor. Işık ve gölge anlatının asıl dili. Yönetmen yüzü panjur çizgileriyle, dumanla ve tülle bölüyor. Marlene Dietrich'in Amerika'daki ilk filmi ve tek Oscar adaylığı bu rolle geldi. Kadroda Marlene Dietrich, Gary Cooper ve Adolphe Menjou var. Yönetmen Josef von Sternberg. Kimin için: erken Hollywood'u ve görsel olarak kurulmuş melodramları sevenler. Kimin için değil: hızlı anlatı arayanlar; diyalog az, tempo yavaş ve bazı sahneler sessiz sinema ritmiyle ilerliyor.