Dishonored

Birinci Dünya Savaşı sırasında Viyana'da, kocasını kaybetmiş bir kadın sokakta çalışıyor. Avusturya istihbaratının başındaki adam onu fark ediyor ve casus olarak işe alıyor; kadına isim değil numara veriliyor. Görevleri arasında bir Rus subayını izlemek var. Sonra ona âşık oluyor. Anlatının ilgilendiği yer casusluk değil, kadının hiçbir aşamada özür dilememesi. Yakalandığında savunma yapmıyor, af istemiyor ve kendisini haklı çıkarmaya çalışmıyor. Kurşuna dizilmeden hemen önceki son hareketi de bir teslimiyet değil. Biçim Sternberg'in bilinen görüntüsü: tül, duman, gölge ve sürekli bölünen kadraj. Marlene Dietrich yüzü ışıkla ayrı ayrı çalışılmış hâlde ve film bunu gizlemiyor. Yapım, Dietrich ile Sternberg'in Amerika'da birlikte yaptığı yedi filmden biri. Karakter büyük ölçüde Mata Hari efsanesinden besleniyor ama film gerçek bir kişiyi anlatmıyor. Piyano, filmde hem bir haberleşme aracı hem de kadının tek kişisel alanı olarak kullanılıyor. Victor McLaglen Rus subayını, Gustav von Seyffertitz ise istihbarat şefini oynuyor. Kimin için: erken sesli dönemi ve Dietrich ile Sternberg ortaklığını sevenler. Kimin için değil: gerçekçilik arayanlar; anlatı tümüyle üslup üzerine kurulu ve mantık ikinci planda.